روزها را باانگشتانش می شمرد ؛اما تمام نمی شد

صدای ضجه ماهیها رامیشنید
دلش پراز اضطراب نبودن بود وباز،
آن جا بو د.
قفس ماهی رابشکن !
ماهی آب ، نمی خواهد.
تا رهایی ی انگشتان ه شمارش
ویک لیوان آب گوارا !